Emissiehandel

Marktwerking en milieu hoeven elkaar niet altijd te bijten. In Europa hebben we bijvoorbeeld een CO2-emissiehandelssysteem om de uitstoot van CO2 te verminderen en de klimaatcrisis tegen te gaan. Grootverbruikers van fossiele brandstoffen (energiecentrales en grote industriële bedrijven) zijn verplicht deel te nemen aan de emissiehandel. Volgens dit systeem leggen nationale overheden de maximale CO2-uitstoot per bedrijf vast en delen dit maximum op in verhandelbare emissierechten. Zo worden bedrijven financieel gestimuleerd om hun CO2-uitstoot te verminderen, omdat het verwerven van extra emissierechten geld kost en ongebruikte emissierechten verkocht kunnen worden.

Voorheen mochten lidstaten emissierechten gratis uitdelen en gaven zij vervolgens te veel emissierechten aan een deel van hun eigen industrie. Vanaf 2013 echter begint de derde fase van het emissiehandelssysteem. Dan worden de emissierechten geveild. Toch krijgen, onder druk van de industrielobby, bedrijven die mogelijk (een deel van) hun productie naar het buitenland verhuizen waar minder strenge klimaatnormen gelden, de emissierechten gratis toegekend. De emissierechten van energiecentrales worden wel deels geveild.