Gezinsherenigingsrichtlijn

De eerste belangrijke wet van de EU op het gebied van legale migratie.

Fundamenteel recht

De richtlijn uit 2003 zet uiteen onder welke omstandigheden gezinshereniging voor derdelanders mogelijk is. Het recht op een gezin is een fundamenteel recht dat opgenomen is in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en in het Grondrechtenhandvest van de EU. Mocht de gezinsherenigingsrichtlijn in de toekomst worden herzien, zoals het kabinet-Rutte verlangt, dan moet daarmee altijd rekening worden gehouden. Dit geldt trouwens ook voor de verwerking van deze richtlijn in nationale wetgeving. Niet alle lidstaten hebben dit correct gedaan. Nederland bracht een verschil aan tussen gezinshereniging en gezinsvorming, terwijl de richtlijn dit verschil niet maakt. Daarnaast stelde Nederland een inkomenseis die nog hoger lag dan het minimumloon. Het Europees Hof van Justitie veroordeelde Nederland in 2010 vanwege dit verschil en de gestelde inkomenseis.

Lobby voor wijziging

Met de hete adem van de PVV in de nek, lobbyt het kabinet-Rutte nu in Europa voor wijziging van de gezinsherenigingsrichtlijn. Niet alleen zou de inkomenseis moeten worden aangescherpt, ook zou de minimumleeftijd voor beide partners omhoog moeten naar 24 jaar. Als hiervoor al steun te vinden is bij de Europese Commissie en de Raad van Ministers, dan is er altijd nog het Europees Parlement. Daar wacht het Nederlandse plan een kritische ontvangst: als mensen van elkaar houden en in hun onderhoud kunnen voorzien, waarom zouden ze dan tot hun 24ste moeten wachten voor ze samen kunnen leven?