Kyoto-protocol

In 1997 opgesteld in de Japanse stad Kyoto. In 2005 in werking getreden, loopt in 2012 af. Uitwerking van het VN-klimaatverdrag (UNFCCC). In het Kyoto-protocol is afgesproken dat de geïndustrialiseerde landen hun uitstoot van broeikasgassen in 2008-2012 verminderen met gemiddeld vijf procent ten opzichte van het niveau in 1990. De vastgelegde reductiepercentages verschillen per land. De Europese Unie heeft zich gecommitteerd aan een gemiddelde van acht procent en heeft dit vervolgens weer gedifferentieerd voor de verschillende lidstaten. Nederland heeft een reductiedoelstelling van zes procent.

Ratificatie

Inmiddels hebben 187 landen het protocol geratificeerd. De Verenigde Staten – goed voor een kwart van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen – weigeren dit echter. In 2004 wist de EU Rusland tot ratificatie te bewegen, in ruil voor steun aan de Russische wens toe te treden tot de Wereldhandelsorganisatie. Hiermee ontstond de vereiste meerderheid voor de inwerkingtreding van het verdrag. In februari 2005 was het zover en werden de uitstootreducties bindend. Onder het Kyoto-protocol zijn ontwikkelingslanden en opkomende economieën zoals China echter niet aan een reductiedoelstelling gebonden.

Omdat het Kyoto-protocol nu snel afloopt, wordt naarstig gezocht naar een opvolger. Op de klimaattop in Durban van eind 2011 staat dit opnieuw op de agenda. Behalve naar een vervolg op Kyoto wordt ook gekeken naar de mogelijkheid een geheel nieuw klimaatverdrag op te stellen (zie LCA).

Zie ook

• Atlas van het EuroABC