PNR-overeenkomst

Een Passenger Name Record-overeenkomst maakt de uitwisseling van gegevens over vliegtuigpassagiers tussen de EU en derde landen mogelijk. Vooral de Verenigde Staten drongen daar op aan, in het kader van terrorismebestrijding. Washington dreigde zelfs met intrekking van landingsrechten voor Europese luchtvaartmaatschappijen. De effectiviteit en noodzakelijkheid van de PNR-overeenkomsten zijn zeer omstreden. Ook maken ze volgens vele critici een grove inbreuk op de privacy van burgers. Als je jong bent, man, geboren in Jemen en een halal-maaltijd wens tijdens je vlucht – dat blijkt allemaal uit de passagiersgegevens – mag je bidden dat je niet uit het vliegtuig gehaald wordt voordat het opstijgt, op bevel van de Amerikaanse autoriteiten.

In 2011 lanceerde de Europese Commissie een voorstel om voor alle vluchten van en naar Europa de passagiersgegevens op te eisen en op te slaan. GroenLinkser Judith Sargentini ziet niets in ‘EU-PNR’ en kreeg gedaan dat het Europees Parlement advies ging inwinnen bij het Grondrechtenagentschap van de EU. De toezichthouder gegevensbescherming van de EU, Peter Hustinx, maakte alvast duidelijk dat het Commissievoorstel niet voldoet aan de voorwaarden van nut en noodzaak, zoals die gesteld worden door het Grondrechtenhandvest.