Marije Cornelissen

Vaders moeten na de geboorte van hun kind de tijd krijgen om voor moeder en kind te zorgen. Daarom pleit ik in het Europees Parlement voor een solide regeling voor een vaderschapsverlof van twee weken. Ook voor co-moeders, trouwens. Afgelopen maand stemde de commissie voor vrouwenrechten en gendergelijkheid voor het vaderschapsverlof, maar in de komende maand moeten we ook in de plenaire vergadering een meerderheid halen.

Om de onze oproep kracht bij te zetten heb ik vandaag op Facebook een cause opgericht voor vaderschapsverlof. Help me mee door lid te worden van de cause en door zoveel mogelijk vrienden te werven.

GroenLinks-Europarlementariër Marije Cornelissen zit in de interparlementaire delegatie voor Bosnië-Herzegovina. Daar is ze nu op bezoek.

Ontdaan maar bemoedigd zit ik weer op mijn hotelkamer in Sarajevo na een afspraak met de vrouwen van de Bosnische organisatie Zene Zrtve Rata voor slachtoffers van seksueel geweld in de oorlog. Wat afschuwelijk wat ze hebben meegemaakt, maar wat een veerkracht, creativiteit en vasthoudendheid hebben ze. Bakira Hasecic is zelf slachtoffer geweest van verkrachting tijdens de oorlog, nog geen vijftien jaar geleden. Ze zet zich nu in haar vrije tijd vol in voor alle slachtoffers, en dat zijn er nogal wat. In een professionele database heeft de organisatie inmiddels duizenden gevallen geregistreerd, met alle informatie die nodig is voor vervolging.

In 1981 werd Griekenland lid van de Europese Unie. Het land zat in die tijd midden in een langslepend conflict met Turkije en had economische problemen. Toch steunden de oude lidstaten van de EU de toetreding omdat ze overtuigd waren van de voordelen van een grotere Unie. Het betekende een versterking van de interne Europese handel en vooral een versterking van de nog jonge democratie in het land. Dat maakt het extra jammer dat Griekenland nu als enige land dwarsligt bij de onderhandelingen over toetreding van kandidaat Macedonië.

"Helemaal geweldig! Wat een speech!" was de reactie van een Engelse dame na mijn interventie over zwangerschapsverlof in de commissie werkgelegenheid en sociale zaken in het Europees Parlement. O wat leuk, een vertegenwoordiger van een NGO voor vrouwenrechten deelt mijn mening dat de EU voor een ruime verlofregeling voor moeders én vaders moet zorgen, dacht ik meteen. Mijn medestander bleek echter helemaal niet uit de voor de hand liggende hoek te komen: ze werkte voor het Europees Forum voor de Industrie en vroeg mij meteen om de volgende avond mijn visie op de nieuwe Europese richtlijn voor zwangerschapsverlof te komen geven op het seminar "Werkgelegenheid en Europese Industrie".