Asiel en migratie

Kathalijne Buitenweg zet zich in voor een ruimhartig Europees asielbeleid. Europese regels zijn nodig om een einde te maken aan de 'race to bottom'-race waarin de lidstaten verwikkeld zijn.

Zij verscherpen om beurten hun asielwetgeving uit angst meer asielverzoeken te krijgen dan het buurland. Om daar in de toekomst mee door te kunnen blijven gaan, komen ze niet meer overeen dan lege dozen. Dat wil zeggen Europese wetten met mooie namen,  maar zonder verplichtingen van enige betekenis. Sterker nog, deze regels bieden lidstaten de mogelijkheid om onder het beschermingsniveau te duiken dat door het Vluchtelingenverdrag en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens wordt geëist. Vluchtelingen zijn hiervan het slachtoffer.

Het schrijnendste voorbeeld is de richtlijn over asielprocedures. Na jaren onderhandelen ligt er een tekst die zo slecht is dat de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (UNHCR) zich genoodzaakt zag de noodklok te luiden. Volgens de UNHCR dreigen vluchtelingen te worden teruggestuurd naar levensbedreigende situaties. Bijvoorbeeld omdat lidstaten aan asielzoekers schorsende werking van hun beroep mogen onthouden. Dat betekent dat mensen Europa kunnen worden uitgezet voordat een rechter definitief over hun asielverzoek heeft besloten. Ook kunnen asielverzoeken worden afgewezen zonder inhoudelijk te zijn behandeld, als men afkomstig is uit zogenaamde 'veilige derde landen'. Dit staat op gespannen voet met het VN-Vluchtelingenverdrag. Samen met maatschappelijke organisaties zet Kathalijne Buitenweg zich in voor een humaner Europees asielbeleid.